burn-out, vuur, Nine Star Ki, by Nina

Burn-out bezien vanuit de Nine Star Ki; teveel vuur, teveel yang, is dodelijk vermoeiend

Binnen de Nine Star Ki werken we met de cyclus van de elementen. Er is een jaarcyclus waarin elk jaar energetisch gedomineerd wordt door een ander element. Daarnaast is er ook sprake van een 9-jarige cyclus, die momenteel gedomineerd wordt door het element 2-aarde en een 81-jarige cyclus waarover het element 9-vuur de energetische scepter zwaait.

In Burn-out bezien vanuit de Nine Star Ki; waarom dat juist nu relevant is, schreef ik; Het is die 81-jarige cyclus die op de achtergrond druk uit oefent en dat voelen we als mens ook.

1955

Deze 81-jarige cyclus, is in 1955 begonnen en eindigt in 2035. Vanaf 1955 is het element 9-vuur, dat deze cyclus karakteriseert, langzaamaan vaart gaan maken en zich gaan tonen aan de wereld. 9-Vuur is het meest yange element en gericht op expansie. Het is actief, verwarmend, activerend en naar buiten gericht. Het staat voor het spanningsveld tussen ego en ziel.

Welvaart

Sinds 9-vuur op de energetische achtergrond de tendensen in de wereld is gaan beïnvloeden, is de welvaart langzaam gaan toenemen. Alles is groter geworden. De wereldbevolking is explosief gegroeid. De individualisering is op de agenda gezet en daarmee is ook de door vuur aangewakkerde behoefte gegroeid om jezelf te laten zien. Seksueel werd het allemaal ook een stuk vrijer en onbevangener. Vuur laat je verder graag uit je dak gaan, dus het is niet vreemd dat drugs hun intrede hebben gedaan. Ook de tv -een vuur apparaat bij uitstek- heeft een nagenoeg onaantastbare positie verworven in huis. Vuur breidt zich uit en steekt als een lopend vuurtje anderen aan met zijn vurig enthousiasme.

Uitputting

Maar het weet ook van geen ophouden. Een open haard die te hard wordt opgestookt, kan zomaar de schoorsteen -en als je niet oppast ook de rest van het huis- in de fik zetten. Groei van welvaart kan weldadig zijn na de diepe, duistere periode van twee wereldoorlogen. Maar expansie om de expansie, put niet alleen de grondstoffen in de wereld, maar ook de mens uit. Teveel vuur, teveel yang, is dodelijk vermoeiend; rust verdwijnt waar vuur verschijnt: alles wordt tot de grond toe afgebrand.

Beeld

Vuur wil alles en het liefst tegelijk; multi-tasken is onder de invloed van 9-vuur bijna een standaard geworden. Als je niet kunt of wilt multi-tasken, moet er wel iets mis met je zijn zo lijkt het onderhand. De tv is een vuur apparaat, maar eigenlijk is alles met een scherm een vuur apparaat. Het gaat om het beeld namelijk, om het kunnen zien van iets. Alles wordt onder invloed van 9-vuur zichtbaar gemaakt. Van een copulerend paar in een MRI apparaat, tot ingrijpende operaties die op beeld worden vastgelegd, tot foto’s en video’s die ramptoeristen maken van ongelukken op de snelweg of van rampzalige gebeurtenissen een straat verderop. In Duitsland is een mooie video gemaakt die mensen over de impact hiervan bewust moet maken.

Zichtbaar

Vuur dringt ook aan op het zichtbaar maken van jezelf, op het zoeken naar een podium en een publiek. Selfies, 5-minutes of fame, er altijd goed uitzien, scoren met een perfect uiterlijk en daar ook op afgerekend worden als het ineens niet meer zo perfect is, zijn tekenen van een door vuur gedomineerde tijd. Het beeld dat getoond wordt moet, kortom, perfect zijn. Je moet ook iemand zijn anders tel je niet mee. Het moeilijk hebben, je verdriet tonen, het economisch wat minder hebben, laten zien dat iets juist niet lukt, falen, vastlopen, niet overeind kunnen blijven in een multi-taskende omgeving, er net even iets minder perfect uitzien als de top shot vriendinnen waar je je mee omringt: het zijn tekenen van menselijkheid die vuur niet goed kan accepteren. Het plaatje moet immers kloppen.

Mooier

En daar gaat het fout. Veel, met name vrouwen, lopen stuk op een beeld dat gevormd wordt van hoe het leven er idealiter uit zou moeten zien. Vuur idealiseert en bedenkt een scenario dat de werkelijkheid graag mooier en bijzonderder maakt dan het is. Het laat, ook weer met name, vrouwen zien die glimlachend de beste buddy van hun man zijn en al zijn nukken en onvermogen om zich met zijn binnenwereld te verbinden, moeiteloos accepteren. Die, wederom, glimlachend in de keuken de prachtigste gerechten bereiden bestaande uit allemaal bijzondere ingrediënten die heeeeel veel moeite gekost hebben om te vinden/kopen/bestellen etc. Daar horen dan uiteraard ook weer heel bijzondere adresjes/mannetjes/winkeltjes bij die alleen door de happy few gevonden kunnen worden.

En, ook, al die vrouwen zien er altijd even prachtig uit, ze stinken niet, ook (of vooral) niet als ze menstrueren want dat is ongemak wat niet in een perfecte wereld thuis hoort die daar verschoont van wil blijven en daar dus allerlei producten voor heeft bedacht. Ze zijn op hun 45-ste nog net zo stralend jong en fris als ze op hun 20-ste waren, maar worden geacht inmiddels wel over het intellect, de kennis en ervaring te beschikken van iemand van 60+. Ze zijn bovendien super strak en gestroomlijnd, staan als volleerde coaches langs de lijn hun grut naar een hoger niveau van prestatie te schreeuwen, lezen voor in de klas, doen vrijwilligerswerk in het buurthuis, zijn mantelzorger voor hun ouder en maken ondertussen een flitsende carriére als advocaat, topmanager of entrepreneur.

Niemand houdt zoveel ballen in de lucht als een werkende vrouw met kinderen. Niemand ontvangt ook zo weinig begrip voor al die ballen, als een werkende vrouw met kinderen.

Disney

Al die foto’s, hollywood-illusie-films en video’s die we op al die beeldschermen bekijken geven je al heel erg snel een gevoel van minderwaardigheid. En dus ga je je best doen om te voldoen aan dat plaatje, aan dat gewenste beeld. Want je wilt erbij horen en zeker niet uit de toon vallen. Dus doe je je best en zet je nog een tandje bij, ga je op je tenen lopen. Letterlijk trouwens want die hoge hakken moeten aan, ook al staan de blaren je op de hakken. En ga je doooorrrrrrr, terwijl je lichaam ondertussen snakt naar rust, sneakers, een joggingbroek en slaap.

Saillant detail is dat het eerste Disney attractiepark in 1955 zijn deuren opende en Walt Disney met zijn visie op vrouwen, altijd een overduidelijke bijdrage heeft geleverd aan de suikerzoete, brave rol waarin hij vrouwen het liefste zag.

Burn-Out

Maar we leven niet in een sprookje, ook al wil 9-vuur je dat al sinds 1955 doen geloven. Het vuur, het beeld waar je in wilt geloven en aan wilt voldoen, brandt je op. Het verpulvert je tot een hoopje grijze as waarin geen spoortje identiteit of intellect meer aanwezig is. Je lichaam kan niet eens meer op een automatische piloot functioneren: zelfs die functie is buiten werking gesteld. In de Volkskrant is een prachtig artikel verschenen dat hier nader op ingaat. Het collectieve probleem van burn-out is dus niet iets wat zomaar uit de lucht is komen vallen, maar direct het resultaat is van een energetische invloed die alles groter, sneller en zichtbaarder wil maken.

Zachte Waarden

Het yange, dominante vuur, brandt de zachte waarden op die zich niet tegen dit vuur geweld kunnen weren. Zo’n zachte waarde is bijvoorbeeld de menselijke economie van het samenwerken en verbinden, een economie die keuzes maakt op basis van welzijn voor alle schakels van de keten. Een economie die oog heeft voor de zwakkeren en deze mensen erbij wil betrekken, in plaats van uitsluiten. Een zachte waarde is het ruimte nemen (en krijgen) voor rust, contemplatie en reflectie. Historie, kunst en cultuur horen ook bij de zachte waarden. Waarden die onder ernstige druk staan omdat de harde economie van de cijfers, de macht van het geld en sturing op winst en resultaat geen geduld hebben met wat zich niet kan weren. Het zijn de zachte waarden van het archetypische vrouwelijke die het onderspit delven, die burn-out raken en waarvan binnenkort, als we niet oppassen, slechts een hoopje grijze as zal overblijven. Een voorbeeld daarvan speelt zich nu, op dit moment af bij mijn buren.

Petitie

Normaal vraag ik niet heel snel aandacht voor petities en acties omdat er al zo veel van zijn en helaas ook nodig zijn. Maar nu doe ik het wel. Naast mij, in Zutphen, woont het Geelvinck Muziekmuseum. Opgericht door een bevlogen man die een passie heeft voor oude muziekinstrumenten, Jurn Buisman, is dit een buitengewoon bijzonder museum. Hoe bijzonder het is blijkt wel uit de bezoekers die vanuit de hele wereld afreizen om de bijzondere piano’s en pianola’s te komen bewonderen. Er zitten echt een paar spectaculaire exemplaren bij!

Hun concerten zijn vermaard vanwege de artiesten die uit alle uithoeken van de wereld het Muziekmuseum weten te vinden omdat het zulke bijzondere instrumenten heeft om op te spelen. En nu moet het verdwijnen uit Zutphen. Een vreemde deal waarbij geld, winst, aanzien, zakelijke en politieke connecties (inderdaad allemaal harde, yang waarden) het zo proberen te ritselen dat de situatie in hun voordeel uitvalt. Het museum verdedigt zich met een prachtige tentoonstelling over Chinoiserie, boeiende en inspirerende wandelconcerten en dappere vrijwilligers die deze petitie opgezet hebben.

Mag ik je vragen om op een stille maar waardige manier je protest te laten horen? Mag ik je vragen om, geheel in stijl met het archetypische vrouwelijke, niet de straat op te gaan, maar deze petitie te tekenen? En mag ik je vragen om een andere belangrijke zachte waarde, die van verbinding, in te zetten door deze petitie te delen met anderen? Je vindt de petitie door op deze link te klikken. Namens alles wat weerloos, maar gelijktijdig van onschatbare waarde is, hartelijk dank!

Archetypisch Vrouwelijke

Het wordt haar in deze tijd enorm moeilijk gemaakt, dat archetypisch vrouwelijke. En de 9-jarige cyclus van 2-aarde waar we ons momenteel ook in bevinden, vertelt haar verhaal. Vandaar dat dit bericht wederom een vervolg krijgt. In het laatste deel van deze 3-delige reeks over burn-out leer je meer over de rol van de vrouw, het archetypische vrouwelijke, een 9-jarige cyclus van 2-aarde en de koningin die de koning menselijk maakt en voorkomt dat we alsnog de burn-out val in lopen.

 

 

Leave a Reply