de bedachte omgeving, Feng Shui by Nina

De bedachte omgeving

Gisterenavond was ik in Delft om aan de TU een lezing te geven over Feng Shui voor de studenten van de opleiding bouwkunde. Niet alleen werd mijn verhaal superenthousiast ontvangen, ik kreeg ook de nodige complimenten over mijn Engels. Hoe triviaal ook, het is toch leuk natuurlijk.

Maar goed, dat is niet de aanleiding om dit blog te schrijven. Iets anders wel. In gesprek met de studenten werd heel duidelijk dat tijdens hun opleiding zij erg gestimuleerd worden om vooral innovatief te denken en gebouwen, interieurs en omgevingen te bedenken die als het ware bijna buitenaards zijn. Alles mag. Maar – wat blijkt – niet alles kan. In de praktijk dan. Een aantal studenten was daar al tegenaan gelopen; hun wilde ideeën bleken niet uitvoerbaar of slechts tegen exorbitant hoge kosten gerealiseerd te kunnen worden.

Doorvragend gaven zij zelf ook aan dat de hele opleiding zich vooral richt op het ontwikkelen van kwaliteiten en vaardigheden die in hun hoofd ‘wonen’. Aspecten als beleving en gevoel voor bijvoorbeeld verhoudingen of impact op het welbevinden, komen niet of nauwelijks aan bod. Het resultaat is dat er mensen afstuderen met ‘ontwerphoofden’ die niet verbonden zijn met het lichaam of de lichamelijke beleving van een omgeving.

Bedenken is namelijk een ding. Ervaren, voelen, beleven wat een ontwerp teweeg brengt is een ander ding. En juist dat ervaren, voelen en beleven is wat wij, gewone mensen, doen als we in een omgeving zijn. Dan kan het zijn dat de gebouwde ‘natte droom’ van een architect, in de praktijk als onpraktisch, verwarrend, provocatief of niet huiselijk ervaren wordt.

Wij, gewone mensen, zijn geen wandelende ‘ontwerphoofden’.

Wij zijn zintuiglijke wezens. We reageren op wat we zien, horen, ruiken, voelen en proeven. Heel basic. Onze zintuigen zijn voortdurend de omgeving aan het scannen op zoek naar informatie die we overigens grotendeels (voor 93 procent!) onbewust ontvangen. Informatie die we nodig hebben om te bepalen of we nog veilig zijn, of dat we moeten vluchten. Informatie waar we vervolgens dus ook onbewust op reageren, maar die ondertussen wel onze stemming en houding bepalen. Zodra we ook maar een beetje het gevoel krijgen dat een omgeving niet ‘klopt’, zorgt dat voor een verhoging van het stressniveau en aanmaak van adrenaline. Want je zult toch eens moeten vluchten! Dat zijn omgevingen waarin je doodmoe wordt. Of bloedgeïrriteerd omdat de routing niet logisch is of de akoestiek voortdurend je oren teistert.

Het maakt duidelijk dat dat wat we als een normaal mens nodig hebben om ons goed te voelen in een omgeving, niet als vanzelfsprekend gerealiseerd wordt door de mensen die die omgeving ontwerpen en bouwen. Dus moeten we het zelf doen. Door je bewust te worden van je zintuigen, van de prikkels die je ontvangt, van de kwaliteit daarvan en hoe je daarop reageert.

Begin klein. Thuis.

Wat ruik je als je binnenkomt? Wat voel je als je de trapleuning vastpakt of de deurklink naar beneden drukt? Wat voelen je voeten als ze over de vloer lopen? Wat hoor je als je je voordeur opent of het raam sluit? Wat is het eerste dat je ziet als je je huis of je woonkamer binnengaat? Hoe prettig zijn die aanrakingen, die beelden, die geuren? Stemmen ze blij of te moede? Helpen ze je om je veilig te voelen? Of dragen ze juist bij aan die verhoogde staat van paraatheid die je op straat al had opgelopen? Kortom, kun je weer zacht, ontspannen, ontvankelijk en vriendelijk worden als je thuiskomt en helpt je huis je daarbij?

9 Comments

  1. arna

    beste nina, in de 60er jaren heb ik ook samengewerkt met de tu delft. het betrof een projekt voor de inrichting van een leefruimte in een internaat voor zeer moeilijk opvoedbare kinderen. het was een grote ruimte aan het vondelpark amsterdam die onrust veroorzaakte vanwege de grootte en geen beschutte plekken. het werd een afstudeer prokekt voor 3 aankomende archtecten. zij ontwierpen samen met mij een hutten bos op 30 houten steigerpalen. zo ontstond een bos met verschillende afgesloten ruimten, lees en rusthoek met bank waar niet gevochten mocht worden. een eethoek en een vechthoek met juldomat en boksbal. daarnaast had elk kind zijn eigen boomhut waar die zich terug kon trekken en toch aanwezig bleef in de ruimte. de kinderen nodigden elkaar ook uit in hun hut waar zeer interessante gesprekken ontsponnen. het gebeurde in het pedagogisch psychologisch instituut amsterdam van prof. Wilhelmina bladergroen. we hebben met de psychologische faculteit van de vu onderzocht de corrigerende handelingen van de leiding, die bleek van 90% naar 10% gedaald.
    .

    • by Nina

      Interessant afstudeerproject Arna, dank voor het delen. Een waardevolle beschrijving van hoe een andere inrichting van een bestaande ruimte, direct ook een ander effect teweeg brengt bij de gebruiker. Dit is precies waar Feng Shui over gaat!

  2. arna

    zie hier boven

  3. Hallo Nina

    Wij zitten nu in een periode die een tijdelijk thuis heeft gebracht ( omdat we ons huis hebben verkocht) zodat we niet een echt thuis hebben maar wij hebben het gevoel dat we nu weer opnieuw kunnen beginnen want in een chalet heb je weinig ruimte en moet je alles opruimen en we hebben het gevoel dat we dat weer moeten leren en zo een nieuwe start kunnen maken.

    Vriendelijke groet
    Jan Frans Idsinga

    • by Nina

      Volg je gevoel! Zo’n periode tussen twee eigen huizen in, is inderdaad een goede gelegenheid om opnieuw keuzes te maken voor de spullen in jullie leven. En dan straks een opgeruimd nieuw begin in jullie nieuwe thuis. We wensen jullie alle geluk!

  4. Astrid

    Mooie blog Nina , en ja je Engels is heel erg goed.
    Grappig dat ik vanmiddag aan het gevoel van mijn deurklinken moest denken.
    Ze voelen prettig in de hand ,de aanschaf was best prijzig , maar een goede investering , want iedere keer als ik ze aanraak voelt het prettig. Het ebbenhout voelt edel.
    De ontdekkingstocht door mijn huis gaat door.
    Het leeghalen van mijn kamer , die als opslagplaats diende , zorgt er al voor dat de kamer weer frisser ruikt.
    Vanmorgen stond ik de linnen gordijnen van de hal te strijken , na ze gewassen te hebben , dat allemaal om de foto van de voordeur , nog geen naamplaatje , maar wel frisse gordijnen .
    Gisteren van zoon herfstplant gekregen en bij de voordeur gezet. Wet van de aantrekking?
    Ik wist niet dat het huis me nog veel te bieden heeft.

    • by Nina

      Dank voor je compliment Astrid! Mooi om te lezen hoe je je huis steeds verder ontdekt en ervaart hoe de kleine details een groot verschil maken. Blijf vooral verder onderzoeken!

  5. Tonny Lundahl

    Hoi Nina, wat heerlijk dat je met dit bericht komt. Als hsp’er voel en ervaar ik bijzonder veel. Pas later in het proces komt ratio of het denken met een geformuleerd antwoord. Ik weet dan bijvoorbeeld, “hé dit klopt niet, of dit voelt niet oké” En pas dan mag ik onderzoeken wat “dat” dan is. Hoe fijn is het om een antwoord vanaf de tegenovergestelde richting te mogen en kunnen
    benaderen ? Dit zorgt er mijn inziens voor dat er nog meer harmonie mag ontstaan tussen behoefte en geboden oplossing.
    Maar dit werkt natuurlijk alleen als je eerst voldoende kennis bezit om de geboden oplossingen wel te kunnen onderbouwen.
    Dankbaar voor jouw wijze lessen bij de Feng Shui Academie.

    • by Nina

      Dag Tonny, fijn dat dit bericht behulpzaam voor je is. En ja, er is in de ruimtelijke vormgeving nog een hele wereld te winnen. Daarom zijn wij ook weer heel erg blij met zulke enthousiaste studenten op de Academie zoals jij!

Leave a Reply